Arquivo da categoría: Cine Doméstico

O cinema doméstico na Guarda

Grazas ao traballo de Proxecto Socheo xa podemos dicir que a etapa máis pródiga en actividade de creación cinematográfica na Guarda deuse co cinema doméstico. Antes de nada hai que advertir que o calificativo de “cinema doméstico” carrexa certa polémica dentro da historiografía xa que que normalmente é un campo moi complicado de acoutar. O cinema doméstico é un cinema producido, creado, proxectado e divulgado no ámbito familiar. Malia isto hai certo tipo de cinema doméstico que desexa transcender a súa áurea e facer patente as súas ínfulas asumindo referentes do cinema comercial. É neste punto cando o cinema doméstico pasa a denominarse “cinema afeccionado”.

familiar2

Mais este non é o caso, na Guarda non houbo este problema porque as actividades cinematográficas descubertas até o día de hoxe mantéñense neutras e dentro do cinema doméstico, é dicir, cómodas dentro da súa clasificación. Mais isto non hai que velo como un demérito senón como unha extraordinaria asimilación dun novo medio de rexistro audiovisual á vida cotiá. Estas persoas non sentían unha especial predilección polo medio cinematográfico, non eran asiduos ao cinema, non eran cinéfilos. A chegada a este cinema doméstico hai que velo como un paso coherente lóxico pasando da fotografía ao mundo da imaxe en movemento. Hai que dicir o volume de produción non é moi grande. A laboriosidade do proceso cinematográfico fixo que estes cineastas tiveran unha produción reducida que, se a medimos por rolos, vai de entre 6 e 12 películas de media. Unha filmografía que na maioría dos casos se pode delimitar en 3-4 anos seguidos. Este déficit de produción propia se suplía coa compra de pequenas cintas comerciais.

Entón, porque nos facemos eco deste fenómeno na Guarda? Pois merece salientarse porque até o que levamos investigando xa xurdiron un número considerable de guardeses que podemos constatar a súa actividade cinematográfica: Juan A. Uris, José Quintas, Luís Lomba “Ayón”, Ramón Pérez, José Elías Rebollar “Bixurro”, Milo Valterra, Pedro Carrera, J. Antonio González Pacheco “Laxeiro”, Antonio Bento, Florentina Andrés, Antonio Vicente “Pirucho”, José Benito González “O da Sabina”, Jesús Zapico…

familiar3

Esta efervescencia deuse nun período moi concreto no tempo que se axusta, perfectamente, na época onde se popularizou o Súper 8, o formato de cinema familiar máis espallado. A actividade do cinema familiar na Guarda podemos situalo desde o ano 1974 até o ano 1984. Este abano coincide coa época de ouro do cinema familiar en España, coincide nun contexto histórico de adquisición de liberdades polo cambio de réxime político até un cambio de paradigma no campo tecnolóxico: o paso do cinema ao vídeo.

A maioría das persoas que fixeron este cinema doméstico eran homes. Eran sobre todo profesionais liberais; médicos, farmacéuticos, banqueiros… Mais tamén había outro grupo importante e significativo que eran os mariñeiros. Este gremio foron vehículos perfectos de difusión da tecnoloxía grazas as súas constantes viaxes, especialmente ás Canarias. Tanto Las Palmas de Gran Canaria como Tenerife eran portos francos onde se podían adquirir estes trebellos a baixo custe se o comparamos cos prezos na Península. Os mariñeiros mercaban tanto para eles como para familiares, amigos e coñecidos. A compra constaba de todo equipo: cámara e proxector. A maiaría de equipos son sen son pero vemos como hai algúns casos puntuais onde aparecen cineastas que tamén teñen cámaras con este complemento.

Mais o Súper 8 precisaba dunhas prestacións constantes. Había que mercar rolos de película virxe, había que ter acetona para as montaxes rudimentarias, aparellos para a edición e, sobre todo, o revelado das películas. Para todo isto había que ir a Vigo a locais de fotografía como Vigofoto. Este contacto se podía facer en persoa, trasladándose á cidade olívica, ou empregando de intermediarios a fotógrafos locais como Cadilla ou Rivas.

familiar22

Algúns dos cineastas tiñan contacto entre eles. Non era que formasen un grupo nin nada parecido, eran un grupo de amigos que quedaban nalgunha casa a ver películas, se consultaban cousas, se asesoraban, se prestaban cousas e se animaban a facer cousas.

O que máis retrataban eran os eventos familiares: casamentos, comuñóns, cumpleanos, bautizos… Asemade se levaba a cámara para rexistrar paseos, excursións, viaxes, vacacións… Tamén se recolleron festividades importantes para o pobo, tanto relixiosas como laicas. Entre as primeiras destacan filmación do Día do Señor (coas célebres alfombras florais), Semana Santa, Santa Trega… E entre as segundas destaca o gran acontecemento guardés por excelencia: a Festa do Monte. Esta festa é un grande espectáculo por si mesma digno de ser cinematografiado: subida, xura, bailes, música, desfeita, xente, acción, paisaxe… Mais sobre todo é no desfile do sábado onde se daban cita máis cámaras tanto locais como foráneas. Era tal a súa densidade que incluso se gravaban uns a outros. Nestes documentos inconscientes pódese saber o nivel de propagación do cinema familiar, o modelo das cámaras, se tiñan son, se ían con cámaras de fotos, a procuras do encadre…

fondo laxeiro

Dito isto podemos dicir que o cinema familiar foi un fenómeno que tivo un grade acubillo na Guarda. Pódese pensar que forma parte dunha moda, que noutras poboacións sería igual ou parecido. Mais despois de todo o material que está saíndo á luz en Proxecto Socheo podemos dicir que o número de cineastas guardeses era bastante significativo. Agardamos que con este artigo sexa motivo para que aparezan máis cineastas e máis películas. E xa para rematar facemos un chamamento aos veciños da Guarda para que rebusquen nas súas pertenencias para atopar estes tesouros. Esta produción creouse dunha maneira desprendida, sen ambicións, mais agora mesmo é un patrimonio excelente que fala moitísimo de nós e do noso pasado recente.

Xurxo González

Proxecto Socheo colabora en Postcards

Preséntase Postcards, un proxecto de montaxe colaborativo producido polo Home Day 2018 no que se fai unha viaxe polo mundo con filmes domésticos. Grazas a todos os axentes que contribuiron proporcionando parte das súas coleccións. Con este proxecto agárdase relacionar a cineastas e a coleccións de filmes de todo o mundo e con especial conexión co Home Movie Day.
Editado por Marina Mulas, Gigi Cabras, Luca Portas of Cineteca Sarda.

Films:
España, 1926-1929
Mexico, 1933
Bombay, 1933-1938
Cuba, 1946
México, 1937
Indonesia, 1952-1955
Londres, 1960
Berlín, 1963
París, 1967
Venecia, 1970
África, 1977
Italica (SevillA)
Colombia, 1974
Nova York, 1970
Grecia, 1979
Exipto, 1979
Xerusalen, 1979
Estambul, 1979
Xapón, 1970

Producido polos arquivos:
California Historical Society & California Revealed
The Center for Home Movies
Chicago Film Archives
Cineteca Sarda – Cagliari
Filmoteca de Valencia – Valencia
Filmoteca Regionale Siciliana – Palermo
Film Preservation Society – Tokyo
Lichtspiel Kinemathek – Bern
Memorias Celuloides – Cartagena
Northern Ireland Screen Digital Film Archive – Belfast
Proxecto Socheo – A Guarda
Superottimisti – Torino
Tennesee Archive of Moving Image and Sound – Knoxville

Grazas ás familias:
Barstow, Bruno, Dolz, Fukumoto, Gallo, García Portela “Costiña”, Gromer, Harris, Kirk, Lai, Muntoni, Provenza, Ritchey Cring, Versino

Grazas especiais:
Dwight Swanson, Salvi Vivancos, Giulio Pedretti, Kae Ishihara, Eri Muraki, Xurxo Chirro, Brigitte Paulowitz, Michelle Puetz, Eric Dawson, Immaculada Trull, Marcello Alajmo, Maurizio Spadaro, Laura Cappugi, Patricia Malone, Pamela Jean Vadakan

PROXECTO SOCHEO NO III ENCUENTRO PARA LA CREACIÓN DE UN ARCHIVO DE CINE DOMÉSTICO

Proxecto Socheo estará presente no III Encuentro para la creación de un archivo de cine doméstico que organiza a Filmoteca de Extremadura e que se vai a celebrar en Cáceres do 15 ao 16 de maio.

Neste evento, a parte de Proxecto Socheo, participan persoas e entidades que traballan na visibilización do cinema doméstico en España: Memorias Celuloides de Murcia, Home Movie Day Victoria, (S8) Muestra Internacional de Cine Periférico da Coruña, Home Movie Day de Salamanca, Cinema Rescat de Barcelona, Hogar de Miradas Domésticas de Salamanca, Minichaplin de Málaga, Filmoteca Canaria, Unitat d´Investigació del Cinema de Reus, La Mirada de los extremeños y investigadores do cinema non profesional e da antropoloxía audiovisual como José Antonio Ruíz e Ana Duque.

O texto de introdución ao evento é o seguinte:

“En este 3r Encuentro para la Creación de un Archivo Común de Cine Doméstico se pretende, más allá de compartir experiencias en la recuperación, conservación y difusión de este tipo de películas, consensuar una serie de propuestas para crear finalmente dicho archivo y lanzarlo online, aprovechando inicialmente las plataformas y los recursos gratuitos existentes en la red.

Es por ello que durante las jornadas de trabajo la intención principal será esa, la de centrar el esfuerzo en establecer las líneas de colaboración que nos permitan encontrar la mejor manera de agrupar los proyectos, manteniendo en todo momento su autonomía y respetando las diferencias metodológicas entre ellos.

Creemos que esa concentración permitirá que nuestros proyectos crezcan individual y colectivamente, adquiriendo mayor fuerza a la hora de trasladar a la ciudadanía y a las instituciones la importancia de rescatar y mostrar este tipo de filmaciones que resultan siempre tan cercanas.

Si logramos fijar una fecha de lanzamiento en beta del Archivo Común de Cine Doméstico, el encuentro habrá sido todo un éxito. Esa es la intención y seguro que podemos lograrlo”.